ایران بانو

                  گرانمايه  را نام هوشنگ بود                 تو گفتي همه هوش و فرهنگ بود
هوشنگ بود که شهرهاي شوش و بابل را بنياد نهاد. در مدت چهل سال پادشاهي او، ابزارهاي براي زراعت و جنگ از آهن فراهم آمد.
به دستور هوشنگ آتشکده هايي در فارس، آذربايجان و خراسان برپا کردند تا مردم بتوانند، آتش آماده از آن بردارند. ايرانيان آتش پرست  نبوده اند ولي  آتش را از جهت روشنايي  و گرمي بخشيدن  به زندگي آدميان حفظ مى کردند و سعي در نگهداري آن داشتند.هوشنگ به انگيزه کشف آهن در دهم بهمن جشن سده را برپا مى داشت، يعني زماني که پنجاه شب  و پنجاه روز تا اول بهار (عيد نوروز) باقي بود. فردوسي درباره جشن سده مى گويد:

زهوشنگ ماند اين سده يادگار              بسي باد چون او دگر شهريار   

 در زمان او مردم توانستند که از پوست وموي  حيوانات لباس تهيه نمايند.